تغییر نگاه، کلید تحول در فوتبال

تغییر نگاه، کلید تحول در فوتبال

حبیب خبر- سید مهدی ابوس:

مقام معظم رهبری در بیانات اخیرشان با تأکید بر ضرورت «تغییر نگاه» در بخش های گوناگون، آن را عاملی بنیادین برای حل مشکل ها و پیشرفت دانستند.

ایشان تصریح کردند: تغییر نگاه، تنها در سطح شعار نیست، بلکه باید از مدیریت تا بدنه اجرایی کشور به آن توجه ویژه شود. این تغییر نگاه، نه‌تنها در عرصه‌های اقتصادی و اجتماعی، بلکه در بستر ورزش، به‌ویژه فوتبال نیز می‌تواند راهگشا و تحول‌آفرین باشد.

فوتبال ایران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین ارکان ورزشی کشور، نیازمند این تغییر نگاه در سطوح مدیریتی و اجرایی است. امروز، دو خط مقدم اندیشه در پهنه مدیریتی فوتبال دیده می‌شود؛ مدیران و تصمیم‌گیرانی که نه‌تنها از توانمندی و تخصص لازم بی‌بهره‌اند، که صرفاً مجری تصمیم های افرادی در خارج از مستطيل سبز فوتبال هستند؛ کسانی که نه‌تنها سنخیتی با ورزش و فوتبال ندارند، بلکه از روح ارزشی و تخصصی این رشته ورزشی جذاب و تماشاگرپسند بی خبرند!

این قدرت‌های پنهان، تنها نگاه غیرورزشی به فوتبال دارند و باعث شده‌اند که فوتبال در مسیر اصلی خود- که ورزشی بودن، تخصص‌محوری و اخلاق‌مداری است- دچار انحراف شود!

فوتبال امروز نیازمند مدیر و تلاشگر است، نه مأمور و مبصر!

باید کسانی در رأس مدیریت تیمداری و تصمیم گیری قرار گیرند که افزون بر تخصص، به ارزش‌های ورزشی و اصول ولایت‌محوری اعتقاد داشته باشند. فوتبال دیگر از مدیریت‌های افسرده و غیرتخصصی خسته شده و تشنه چاره اندیشی، تخصصی و ارزشی است که آن را از بند ناآگاهی و سیاست‌زدگی و ندانم کاری آزاد کند!

تغییر نگاه در فوتبال به معنای بازگشت به اصل ورزش و شایستگی است؛ ورزشی که در آن عدالت، شایسته‌سالاری و تخصص‌گرایی محور تصمیم‌گیری‌ها باشد.

تنها در این صورت است که فوتبال و تیم‌های ایرانی می‌توانند به جایگاه واقعی خود در سطح بین‌المللی بازگردند و استعدادهای ناب این سرزمین در مسیر درست رشد کنند.

این نگاه جدید، همان نگاهی است که رهبر معظم انقلاب از ما می‌خواهند؛ نگاهی با اعتقاد به ارزش‌ها، شجاعت در تصمیم‌گیری، و اراده برای تحول.

این تغییر نگاه، می‌تواند فوتبال ایران را از بند مدیریت‌های ناکارآمد و سیاست‌زده رها ساخته و در راه رشد و پیشرفت واقعی قرار دهد.

درخانه هنرمندان اهواز؛

پندار پنهانِ شاهنامه به تصویر کشیده شد

پندار پنهانِ شاهنامه به تصویر کشیده شد

حبیب خبر- زینب جلیلیان:

آیین پایانی نمایشگاه گروهی آثار نقاشی، تصویر سازی و حجم سازی با فرنام " تهمتن خانه" در "خانه هنرمندان" برپا شد.

به گزارش ۲۷ اردی بهشت ۱۴۰۴ حبیب خبر، در این نمایشگاه ۲۶ هنرمند با ۳۷ اثر، پندار پنهان را در رج های شاهنامه در چارچوب هنر تجسمی به تصویر کشیدند. همچنین "جمشید داوری" در این آیین به شاهنامه‌خوانی پرداخت.

"آیسودا زراسوندی" نمایشگاه‌گردان و ایده پردازِ گروه، انگیزه‌ی برگزاری چنین نمایشگاهی را آمیختگی شاهنامه با فرهنگ ایرانی دانست و گفت: «شاهنامه الهام بخش هنرمندان بوده و همچنان هم هست. » او هدف از برگزاری چنین نمایشگاهی را آشنایی جامعه به ویژه جوانان با میراث فرهنگی ایران و ادبیات کهن ایرانی بیان کرد.

*فروسی نمونه ارزشمند فرهنگ، تاریخ، تمدن و هویت ایرانی است

پندار پنهانِ شاهنامه به تصویر کشیده شد

"وحید کیانی" میهمان ویژه این رویداد، فردوسی را یکی از نمونه های ارزشمند فرهنگ، تاریخ، تمدن و هویت ایرانی دانست و گفت: «موضوع فرهنگ و دلبستگی فردوسی به پدیده‌ی فرهنگ و مسایل بخش فرهنگ افزون بر ظرفیت‌هایی که در بخش حماسه و تغزل حتا در شاهنامه نمود پیدا کرده، وابستگی فردوسی به فرهنگ هم خیلی زیاد بوده، چندان که ایشان گفته است: "جهاندارِ بیدارِ فرهنگ جوی/ بماند همه ساله با آبروی/ گهر بی هنر زار و خوار است و سست/ به فرهنگ باشد روان تندرست."

"کیانی"، در ادامه‌ی سخنانش گفت: « هر کجا که به دیرینگی‌های فرهنگی خود توجه کردیم، روان تندرست‌تری داشتیم.»

او در پایان ابراز امیدواری کرد: زیبا ذهنی و ظرفیت‌های اندیشه‌ی موجود در کلام فردوسی ایرانیان را برای پاسداشت زبانی صیقل خورده، ساختارمند و ساده به سر منزل مقصود برساند.

* اهمیت تاریخی، اجتماعی، سیاسی شاهنامه و نقش آن در شکل‌گیری نقد ادبی

پندار پنهانِ شاهنامه به تصویر کشیده شد

"فردین کوراوند"، دیگر سخنران این آیین، از اهمیت تاریخی، اجتماعی و سیاسیِ شاهنامه که در متن آن پنهان است سخن گفت و ادامه داد: «یکی از نخستین کارهایی که به عنوان یک هنر مستقل در کنار متن شاهنامه خودنمایی می‌کند، هنر نگارگری است. نقشِ این هنرِ و در کنار آن، هنرِ تذهیب و هنر تصویر گری در شکل دادن، سامان‌مند و زیبا کردن و ارزشمند کردنِ فیزیکی کتاب شاهنامه بسیار با اهمیت است.»

این شاعر و مدرس داستان‌نویس از نسخه‌های قدیمی شاهنامه ‌که نگارین به هنر نگارگری بوده‌اند سخن گفت و افزود: «قدیمی‌ترین این شاهنامه‌ها، شاهنامه‌ای است که به نام "کاما" در سال 650 قمری آماده شد.»

او درباره هنر کاشی‌‌کاری سخن گفت که توانسته در به نمایش گذاشتن و در دید عموم قرار دادن شاهنامه یاری‌گر باشد؛ همچنین از هنر شاهنامه‌خوانی و نقالی که از ابتدای آفرینش شاهنامه تا اکنون مورد توجه بوده است و افزود: « اما چرخشگاه برجسته‌ی هنر شاهنامه‌خوانی و نقالی در دوره صفوی بوده که سنت رفتن به قهوه‌خانه در میان ایرانیان هویت پیدا می‌کند.»

پندار پنهانِ شاهنامه به تصویر کشیده شد

او گفت: « دیگر هنری که کارایی دوگانه بر شاهنامه گذاشته واکاوی ادبی است. شاهنامه از نظر متن ادبی به عنوان شعر، از دیدگاه روایت‌شناسی، سند آوردن از تمدن شرق یا ایرانی، علم روان‌شناسی، علم جامعه‌شناسی و حتا علوم سیاسی مورد واکاوی و نقد قرار گرفته است.»

"کوراوند" گفت: «شاهنامه در شکل‌گیری نقد ادبی نقش داشته است و من نقل قولی از استادم صالح حسینی می‌آورم که نقد ادبی اثری خلاقه است.»

او در ادامه‌ی سخنانش، سه نگاهِ هنرمندان بخش نمایشنامه‌نویسی به شاهنامه را برشمرد و در پایان درباره کارایی شاهنامه بر هنر شعر و داستان‌نویسی سخن گفت و آرش کمانگیر "سیاوش کسرایی"، هشت خان "مهدی اخوان ثالث"، داستان کوتاه هفت خاج نوشته "یارعلی پور مقدم" و حماسه درخت گلبانو اثر "محمد بیابانی" نمونه آورد.